Drama


Günümüzde drama, ağırlıklı olarak eğitim literatüründe yerini almış ve eğitimciler tarafından “yaparak – yaşayarak öğrenme” tanımlamasıyla birlikte anılmaya başlanmıştır. Eğitim ortamında yapılan canlandırma, olayın tam olarak yaşanmasından çok, “mış gibi yapmak” – “mış gibi yaşamak”tır. Dolayısıyla “yaparmış gibi – yaşarmış gibi öğrenme” gerçekleşmekte, kişi belki de hayatı boyunca karşılaşmayacağı olayları canlandırarak, o konuda bilgi ve birikim sahibi olmakta, karşılaşsa da kendi canlandırdığı veya başkasının canlandırmasında izlediklerinden elde ettiği tecrübelerle, daha bilgili olarak karşılaştığı olayı değerlendirmektedir. İnsanın drama yoluyla elde ettiği yaşantılar, “yaşar-mış gibi” yaptığı için tüm duyu organları tarafından algılanmakta ve kalıcı öğrenmeler gerçekleşmektedir. [6]

Dramanın çocuk için faydaları şunlardır;
cdrama1

1- Yaratıcılığı ve hayal gücünü geliştirir.
2- Zihinsel kapasiteyi geliştirir.
3- Bağımsız düşünme ve karar verme becerileri kazandırır.
4- Duyguları fark etmesine ve bunları ifade etmesine yardımcı olur.
5- İletişim becerilerinin gelişmesine katkı sağlar.
6- Sosyal farkındalığı arttırır.
7- Empati becerilerinin gelişmesine katkı sağlar.
8- Grup içi iletişim becerilerini geliştirir.
9- Öğretmen ile iletişim becerilerini geliştirir.
10- Bilişsel, duyuşsal ve devinişsel becerilerini geliştirir.
11- Özel öğrencilerin eğitimine olumlu katkı sağlar.
12- Tiyatro sanatına ilgi uyandırır.
13- Problem çözme yeteneğini geliştirir. [4]

1- Oyun ve dramanın benzer ve farklı olduğu noktalar ise;
2- Dramada amaç ve hedef lider tarafından belirlenir. Oyunda ise bunlar belli olmayabilir.
3- Drama ve oyunda çocuklar dikkatlerini etkinliğe yoğunlaştırır.
4- Drama grup halinde yapılır. Oyunda ise grup ya da bireysel olarak etkinlik gerçekleştirilebilir.
5- Dramada süreç, oyunda ise sonuç ve ödül önemlidir.
6- Oyun rekabet duygusu üzerine kuruludur. Drama ise katılma ve paylaşma esastır.
7- Oyunda enerjiyi boşaltma esastır. Dramada ise enerji boşaltma yanında estetik kaygılar da vardır.
8- Oyunda kurallar kesin ve değişmezdir. Dramada ise esnektir.
9- Oyunun sonunda bir tartışma yoktur. Dramada ise değerlendirme vardır. [3, 4]

Sonuç olarak oyun ve drama çocuğun kişisel gelişmesinde onların iç dünyasında önemli rol oynar. Çocuğun iç dünyasına giderek birey olma yolunda onlara önemli katkıda bulunur. Mevlana’nın dediği gibi “çocuk oyunla olgunlaşır”.